maandag 9 mei 2022

Voetbalmaandag #2: Feyenoord gaat de Conference League winnen


Het leukste aan voetbal blijft denk ik dat het aan toevalligheden aan elkaar blijft hangen. Zonder er wetenschappelijk onderzoek naar gedaan te hebben voel ik aan alles dat dit net iets meer is dan bij andere sporten. Toen Sven Kramer eenmaal voor schaatsen gekozen had of Usain Bolt voor sprinten was er naar mijn idee weinig toeval meer nodig om deze toen nog toekomstige grootheden tot de grootste van hun sport te maken.

Bij voetbal ligt dat toch anders heb ik het idee. De finaleplaats van Feyenoord in de Conference League is daar ook een mooi voorbeeld van. In de Pak Schaal Podcast* kwam het verhaal nog eens op dat Feyenoord als een van de weinige Nederlandse clubs tegen het introduceren van een extra Europees toernooi zou zijn geweest. De zittende macht van de stadionclub had als belangrijkste argument: 'Wie zit er nu op te wachten'? Het succes wat Feyenoord nu beleefd had wat de zittende gezagvoerders omstreeks 2017/2018 betreft helemaal niet plaatsgevonden (Overigens heeft Feyenoord dit bij monde van oud-directeur Jan de Jonge inmiddels al ontkracht, maar dat is voor het verhaal wel erg jammer, dus google dat vooral niet)

Als je meegaat in het Rotterdamse enthousiasme durf ik met relatieve zekerheid te zeggen dat Feyenoord als eerste Nederlandse club als eerste het Eurovisie Songfestival wist te winnen

Eenmaal geplaatst had het zomaar kunnen zijn dat Feyenoord zijn Waterloo van de allereerste editie van de Conference League, waarvan we dus stug blijven volhouden dat ze hier eigenlijk helemaal niet aan mee wilden doen, al op 29 juli 2021 had gevonden. Een week eerder beet Feyenoord zijn tanden stuk in Pristina tegen FC Drita (0-0) en na een uur keek Feyenoord in de eigen Kuip tegen een 1-2 achterstand aan. Was dit zo gebleven dan had Feyenoord waarschijnlijk de Conference League alsnog hoogst persoonlijk opgeheven, maar Guus Til maakte twee treffers (waarvan één in de dying seconds) en het sprookje wat onder de noemer 'Road to Tirana' zou leiden langs steden als Praag, Belgrado en Marseille was geboren. 

Een van de belangrijkste pionnen in dit sprookje betreft een spits die op de transferdeadlineday in augustus 2021 twee contracten voor zich had liggen. Een in het Spaans uit Malaga en één in het Nederlands uit Zwolle. Ik stel mij zo voor dat Dessers onder één van de twee bijna een handtekening wilde zetten, de inktvulling van de pen leeg bleek te zijn en terwijl de Spaanse en Zwolse delegatie driftig de laatjes en kastjes op de kop aan het zetten waren op zoek naar een pen ging de telefoon nog maar eens. In het scherm verscheen een 010-nummer en de man aan de telefoon had een Deens accent, stelde zich voor als Frank Arnesen en nodigde Dessers zo snel mogelijk uit in Rotterdam-Zuid. Enkele maanden later wordt er middels een crowdfunding actie naar miljoenen gezocht voor Dessers en mag hij op 25 mei samen met zijn ploegmaten tegen AS Roma invulling geven aan het laatste hoofdstuk van dit voetbalsprookje.

Voor de finale verwacht ik een heerlijke voorpret, want er zijn een aantal heerlijke dwarsverbanden. Zo speelt Rick Karsdorp, een van de sterkhouders van Feyenoord in het kampioensjaar 2017, bij tegenstander AS Roma. Ik vraag mij af hoe vaak er een speler een Europese Finale heeft gespeeld met een tattoo die direct verwijst naar de tegenstander (Karsdorp heeft na verluidt de Kuip op zijn lijf vereeuwigd). Het laatste duel tussen de twee finalisten was een Europa League duel in 2015, waar nu nog steeds over gesproken wordt. De Andere Tijden Sport aflevering waar ik ooit om vroeg ontbreekt helaas nog wel.

Het mooiste dwarsverband is misschien nog wel dat Feyenoord waarschijnlijk weer de eerste is. Zo won Feyenoord in 1970 als eerste Nederlandse club de Europa Cup 1 (wat later zou leiden tot het commerciële gedrocht Champions League) en in 1974 als eerste Nederlandse club de Europa Cup III (Nu bekend als Europa League). Als je meegaat in het Rotterdamse enthousiasme durf ik met relatieve zekerheid te zeggen dat Feyenoord als eerste Nederlandse club als eerste het Eurovisie Songfestival wist te winnen, het Filmfestival van Cannes al ruim voor Ajax en PSV een prooi van de Stadionclub was en dat ze ook nog als eerste Nederlandse club tot president werden verkozen van de Verenigde Staten.

Het enige zorgelijke en mij dwarszittende dwarsverbandje is de trainer van de tegenstander. Toen de laatste Nederlandse club een Europese finale speelde was Mourinho, net als over tweeënhalve week, de coach van de opponent. Ajax had in 2017 een wervelende campagne gehad en relatief sterke ploegen als Kopenhagen, Schalke 04 en Olympique Lyon aan de zegekar gebonden. Dit ging grotendeels gepaard met wervelend voetbal, maar als iemand wervelend voetbal effectief dood kan leggen dan is het Jose Mourinho wel.

Op de finaleplaats van Feyenoord valt überhaupt niks af te dingen, maar zonder toeval en een toefje geluk vaart niemand wel. Een toernooi dat bijna niet had bestaan, een tegenstander uit de diepste krochten van het Europese voetbal waar je bijna over struikelt en een spits die eigenlijk tegen degradatie had moeten strijden in een stadion dat luistert naar het Mac3Park-Stadion. 

Je kan mij een hoop vertellen, maar dan gaat dat laatste zetje ook wel lukken.

*Ja, dat is inderdaad een Ajax Podcast. In deze podcast gaat het dan ook veel over Ajax, maar gek genoeg ook vaak over Feyenoord. De man achter de schermen is namelijk Feyenoorder en wordt met regelmaat in het gesprek betrokken en dan is het niet verbazend dat opeens Feyenoord het leidend voorwerp van deze podcast is. Persoonlijk vind ik dat wel vermakelijk, maar ik ken wat Ajaxsupporters die ongetwijfeld schuimbekkend hun tanden in hun autostuur zetten als het al tien minuten niet meer over Ajax gaat, maar over Feyenoord.

maandag 4 april 2022

Voetbalmaandag #1: U hoorde het hier voor het eerst

Eigenlijk moest dit blog weer een beetje leven ingeblazen worden door een terugblik op onze verbouwing van afgelopen jaar. Zo'n serie kan zomaar een behoorlijk succes worden, want hoewel ik geen groots verteller ben krijg ik de lachers vrij eenvoudig op mijn hand wanneer ik begin vertellen over het slopen van de keuken die met ducttape aan elkaar hing of het feit dat we twee hele dagen gebruik moesten maken van het verschrikkelijkste fenomeen op aarde: Het chemisch toilet. Ik ben echter nog te verbouwingsmoe om hier werk van te maken en heb er dus voorlopig voor gekozen om dit meesterwerk uit te stellen tot ergens in juni, als het bouwdepot zijn eerste verjaardag viert. Overigens zal dat waarschijnlijk ook de laatste zijn, want de matige klusser weet doorgaans wel hoe je een bouwdepot sneller dan een fietsband laat leeglopen. 

Nu het verbouwen klaar is kan ik mij eindelijk weer eens richten op wat lichtere zaken. Bijvoorbeeld voetbal. De afgelopen week was ik geveld door een keelontsteking en dat gaf mij de mogelijkheid om weer eens in te zetten op een voetbalwedstrijdje. Een toevalstreffer (Nederland - Denemarken: Beide teams moeten scoren en het duel mag niet eindigen in een gelijkspel) zorgde ervoor dat ik met een gratis weddenschap een klein fortuin vergaarde van € 30,00 en ik besloot deze opnieuw te gaan proberen te verzilveren. Is er tenslotten iemand die ooit zijn tegoed laat uitbetalen? Ik hou altijd wel van de wedoptie die BTTS heet. BTTS staat voor Both Teams To Score en betekent dus dat je een x-bedrag uitbetaald krijgt als, u raadt het al, beide teams een doelpunt maken. Voordeel is dat het altijd spannend blijft, want tot ver in een duel kunnen beide teams nog een doelpunt maken.

Er zijn mensen die geloven dat het altijd regent op de plek waar zij op vakantie gaan. Ik geloof inmiddels dat mijn weddenschappen letterlijk de voetbalwereld beïnvloeden. Ik zette dit weekend in op twee duels waarin beide teams moesten scoren en het eerste duel eindigde in een bloedeloze 0-0.  In het tweede duel maakte één van de twee teams ergens laat in het duel het enige doelpunt. Gaat u eens op Livescore of Teletekst alle wedstrijden tellen waarin niet beide teams op het scoreformulier staan. Dat zijn er voor mijn gevoel niet heel veel, maar ik had ze gevonden. Weg gratis geld!

Nu pleit dit verhaal misschien niet voor mij als voetbalkenner, maar ik heb mij verbaasd over het feit dat we ons na de WK-loting van afgelopen vrijdag niet keihard uitspreken over het feit dat het bereiken van de achtste finale wel een zekerheidje is. Senegal, Qatar en Ecuador rolden uit de koker. Een droomloting. Echt veel makkelijker dan de opponenten van vorige zomer (Oekraïne, Oostenrijk en Noord-Macedonië). En die poule kwamen we, zelfs onder leiding van een dolende Frank de Boer die zich nu nog aan het afvragen is waar Queensy Menig was toen hij hem nodig had, cum laude door.

Maar dan nog hoor ik mensen roepen dat Senegal niet te onderschatten is. Want Sadio Mané en Koulibaly zijn echt heel goed en Edouard Mendy is een goede keeper. Senegal ging door omdat de volledige staantribune met laserpennen de beslissende strafschoppen van Egypte in het beslissingsduel saboteerde. En ja, ze hebben de Afrika Cup gewonnen. Dat is heel knap, maar heeft u dat toernooi gezien? De amusementswaarde ligt vooral hoog door allerlei randzaken maar het spelniveau ligt lager dan de wenkbrauwen van Frank de Boer. Schrijft u maar op: Nederland gaat Senegal verpulveren en het WK 2022 gaat onder meer de historie in als het WK met het meest doelpuntrijke openingsduel ooit. 

Het tweede duel tegen Ecuador. Kan u een voetballer noemen van Ecuador? Ik bied u een uitweg: Noem een Zuid-Amerikaans klinkende naam en de kans is groot dat u een speler van het Ecuadoraans nationaal elftal genoemd hebt. Maar dat zegt niks, want tenzij u de Zuid en Midden-Amerikaanse competities goed volgt is het vrijwel onmogelijk een Ecuadoraanse speler echt te kennen. Leuk detail: Djorkaeff Reasco maakt een bescheiden kans om mee te gaan naar Qatar deze zomer, eh winter. Aangezien Djorkaeff mij geen alledaagse naam lijkt in Ecuador deed het mij hier aan denken. Overigens heeft Ecuador in de kwalificatie wel laten zien dat het zich niet zomaar laat slachten. Een klein bananenschilletje ligt hier voor Nederland dus wel op de loer. Maar ik voorzie gewoon een 2-1 overwinning, al dekte Louis van Gaal zich wel in dat het laatste duel tegen de Ecuadorianen 1-1 werd. Het laatste duel was in 2014.....

De negenklapper moet dan voltooid worden tegen het thuisland Qatar. Hoewel het thuisland op z'n zachtst gezegd de schijn wat tegen heeft dat alles eerlijk zal verlopen kan ik mij niet voorstellen dat onze vaderlandse voetbaltrots zich hieraan gaat vertillen. Ik heb de websites nog maar even afgespeurd en ze mogen dan recent de beste van Azië zijn geworden, je mag hier niet van verliezen. Je mag er zelfs niet tegen gelijk spelen. Je mag er zelfs niet met minder dan vier doelpunten verschil van winnen. De hele selectie van Qatar speelt bij clubs die in competities spelen waar onze helden zodra ze bijna vergane glorie zijn nog twijfelen of ze daar in de herfst van hun carrières wel willen vertoeven. Uitgaande dat Louis van Gaal zijn ferme taal over de organisatie van het WK in Qatar (later ijlde de bondscoach zich naar de microfoon om recht te zetten dat niet Qatar de kritiek tot zich moest nemen, maar de FIFA. Ik vraag mij af wat beter is) niet op duistere wijze gestraft wordt gaat Nederland ook tegen Qatar een ruime zege boeken. De optimist (en die toont zich niet vaak) sluit zelfs een recordzege niet uit.

Nu weet u inmiddels dat ondergetekende de euro's op zijn account van TOTO minimaal even snel laat verdwijnen als een niet al te behendige klusser het tegoed van zijn bouwdepot. Doe dus met bovenstaand wat u wilt, maar: U hoorde het hier voor het eerst. 


Poule A in Qatar

zondag 18 juli 2021

Stefan Meijerink prolongeert Tourpouletitel

In een zinderend slot heeft Stefan Meijerink op de valreep de Tourpoule van 2021 gewonnen. De gele trui leek lang voorbehouden aan Renske Schut, maar in het zicht van de haven wist Stefan met een bizar goede voorspelling nog drie punten voorsprong te nemen.


Later meer (als de quizmaster terug van vakantie is)