donderdag 21 maart 2019

Nonsense Cup: Wit-Rusland horde voor Oranje in Nonsense Cup

Voor wie het even kwijt was: 16 november vorig jaar ontfutselde het Nederlands Elftal de Nonsense Cup van wereldkampioen Frankrijk (2-0). Drie dagen later voorkwam Virgil van Dijk dat Duitsland de Cup gelijk weer uit Nederlandse handen wegnam toen hij in de laatste minuut de gelijkmaker (2-2) tegen de touwen schoot. Vanavond staat Wit-Rusland op het programma.




Hoewel Wit-Rusland een kleintje is in de voetbalwereld wist het Oranje in de historie toch twee keer te verslaan. Eenmaal in 1995 voor de EK-kwalificatie (1-0 in Minsk, bij het debuut van Edwin van der Sar) en één keer met 2-1 in 2007 tijdens opnieuw een kwalificatieduel. De andere zes duels (alle kwalificatieduels voor grote landentoernooien) kende Oranje slechts overwinningen. De ene keer wat makkelijker dan de andere keer al bleven grote overwinningen eigenlijk altijd uit.

Het Nederlands Elftal heeft de cup vandaag 124 dagen in handen. Dat lijkt knapper dan het is met de winterstop ertussen, maar is toch een behoorlijke prestatie. Het record is in handen van Frankrijk (128 dagen). Om het record over te nemen zal Nederland naast Wit-Rusland zondag ook Duitsland moeten bedwingen. Nederland heeft de cup nu één duel in handen en zal diep moeten gaan om hierin een record te evenaren.. Frankrijk en Brazilië hielden de cup namelijk zes wedstrijden binnen boord.

Namens Oranje wisten Ryan Babel, Georginio Wijnaldum, Memphis Depay, Quincy Promes en Virgil van Dijk te scoren in de Nonsense Cup. Neymar, met vier treffers alltime-topscorer, is dus nog ver buiten bereik. 

Naast de Nonsense Cup is dit duel tevens ook een duel voor de EK-Kwalificatie. Wit-Rusland, die overigens al meer dan 6 duels geen tegengoals hoefde te slikken, is de eerste tegenstander met onder meer Duitsland.

Klik hier voor de hoofdpagina van de Nonsense Cup.

zondag 17 maart 2019

Bestaat dit blog nog?

Het is alweer tweeënhalve maand geleden dat ik voor het laatst op de publiceerknop drukte op dit blog. Het was niet zomaar een laatste klik, maar het eind van de inmiddels bekende 365-dagen-bloggen-challenge werd daarmee bezegeld.

Na 365 dagen is het ook wel een keer leuk geweest en vervolgens las u dus dik twee maanden niets meer op dit blog. Misschien dom van mijzelf, want het was misschien het moment om behoorlijk wat lezers vast te houden, maar er was toch wel een soort van blogmoeheid ontstaan. En ik kan mij ook voorstellen dat de lezers ook een bepaald leesmoeheid hadden ontwikkeld.

Ik heb zo ongeveer al mijn blogjes teruggelezen. Superleuk. Als ik anderen er niet blij mee heb gemaakt dan toch in ieder geval mijzelf.

Er kwamen regelmatig toch leuke onderwerpen voorbij waarvan ik dacht: Hier had ik zeker iets mee gedaan als ik dagelijks een artikel moest schrijven. Zo had ik graag de klimaatspijbelaars aangepakt, de Brexit op de hak genomen en door het stof willen gaan tijdens de meest recente Klassieker.

Dat laatste is wel een dingetje. Ik was mijzelf er niet zo bewust van tijdens het afgelopen jaar, maar 96 van de 365 (+1) blogs waren voetbalgerelateerd. Dat is meer dan een kwart en meer dan ik verwacht had. Ik kon altijd op voetbal terugvallen als ik geen onderwerp had, maar blijkbaar gebeurde dat mij vaker dan mij lief was. Al woedde er natuurlijk ook een WK in de zomer.

Hoe dan ook zal ik waarschijnlijk naast dit blog een nieuw blog beginnen die in het teken van voetbal zal staan. Hoe dat precies eruit gaat zien weet ik nog niet, maar dat wordt snel vervolgd. Ik ben nog op zoek naar een prikkelende naam. Eentje die afwijkt van de standaard. Als u een suggestie heeft hoor ik het graag!

De afgelopen dagen heb ik alle blogs van het afgelopen jaar op een rijtje gezet. Dat was als foto's uitzoeken. U kent dat vast. Je wilt foto's uitzoeken, maar bent vooral tijd kwijt aan het bekijken van de foto's. Ik heb zo ongeveer al mijn blogjes teruggelezen. Superleuk. Als ik anderen er niet blij mee heb gemaakt dan toch in ieder geval mijzelf. Ik ga ze nog eens bundelen. Denk ik.

Maar wat ik in ieder geval leuk vond is dat recent mensen begonnen te vragen of er op dit blog ooit nog iets ging gebeuren. Ja dus. Reken maar.


maandag 31 december 2018

Bedankt #365 dagen bloggen was super tof!


Lieve lezers,

Het is 31 december 2018 en de klok geeft 23:55 aan. Geen zorgen. Ik ben er nog bij. Het artikeltje van zojuist was natuurlijk een grapje. Excuus als mijn humor niet altijd is wat u er van verwacht :-)

Een jaar geleden kondigde ik out of the blue aan dat ik een jaar lang dagelijks een blog zou schrijven. Een project dat omgedoopt werd tot 365 dagen bloggen. Toen ik zojuist op publiceren drukte om dit artikel te plaatsen heb ik deze zelfverkozen challenge officieel tot een goed einde gebracht.

We moeten het niet belangrijker maken dan het is, maar in dit laatste artikel van van 365 (Eigenlijk 366, die van een uur geleden meegerekend) wil ik toch nog even zeggen dat ik het onwijs leuk vond om te doen. Ik heb leuke dingen mogen schrijven. Soms grappig, althans dat probeerde ik, en soms serieus, wat mij dan weer beter lukt. Soms een actualiteit gegrepen, soms een onderwerp uit de lucht gegrepen. Voetbal en sport mocht natuurlijk niet ontbreken, maar met hetzelfde gemak over politiek of genderneutraliteit. Voor elk wat wils. Dat was het doel. En hopelijk is dat gelukt.

Rest natuurlijk nog één ding. U was de lezer en de cijfers verraden dat u er regelmatig was. En dat is tof. En daarvoor bedank ik u maar al te graag. Voor dat ik aan een welverdiende blogpauze begin.

Bij het grote interview van gisteren kreeg ik al vele likes en hartverwarmende reacties. Mooi. Waardeer ik echt enorm.

Dames, heren, en alles wat daar tussen in wil zitten:

Bedankt! Het was supertof!

Ik plenk een traantje weg. En drink mijn champagne op. 

Tot snel!