zaterdag 18 mei 2019

Songfestigevalletjes


Hendrie Schrijft Songfestival 2019

Zo af en toe beken ik dat ik het Songfestival best leuk vind. Mijn collega's denken daarom inmiddels dat ik onder een dekbed van Abba slaap, de hele dag Save al your Kisses for me en Makin' your mind up luister, een levensecht standbeeld van Johnny Logan in de tuin heb staan en een crush heb op Sandra Kim. Dat is dan weer wat overdreven, maar ik mag het graag kijken.

In mijn omgeving lijkt het Songfestival te lijden aan wat ik het GTST-syndroom noem. Iedereen vindt het verschrikkelijk, niemand kijkt het zogezegd, maar iedereen weet waarover het gaat. Dinsdagavond was de eerste halve finale. Ik heb niet gekeken, maar mijn collega's en vele anderen wisten te vertellen dat het niet zo best was. Mooi is dat.

Vooruit dan maar. Een beetje guilty ben ik wel, want ik heb een Spotifylijst genaamd Songfestigevalletjes

Natuurlijk komt er een hoop baggermuziek voorbij in zo'n finale. Je vraagt je dan wel eens af hoe het kan dat het in dat land gekozen is als uitverkorene. Al zullen de Azerbeidzjanen en Albanezen dat ooit ook weleens gedacht kunnen hebben bij Sieneke of Joan Franka (vond ik overigens best leuke liedjes, maar dat zegt misschien meer over mij dan over de Azerbeidzjanen en Albanezen). 

Maar er komt ook een heleboel mooie muziek voort uit het Songfestival. Where are you now van Imaani en Euphoria van Loreen bijvoorbeeld zijn gewoon prima popliedjes. En ook Arcade van Duncan Laurence (spoiler alert: Winnaar van vanavond) zou zonder het Songfestival zeker de vaderlandse Top-40 bestormd hebben. Vooruit dan maar. Een beetje guilty ben ik wel, want ik heb een Spotifylijst genaamd Songfestigevalletjes. Daar staan dan ook Lordi (Hardrock Hallelujah) en Nicole (Ein bisschen Frieden) in. 

In mijn omgeving lijkt het Songfestival te lijden aan wat ik het GTST-syndroom noem.

Ik heb er dus zin in vanavond. Lekker languit op de bank met bier, chips (wat tegenwoordig de verzamelnaam is voor allerlei soorten hapjes) en natuurlijk de onvermijdelijke sociale media. Want die geven het kijken van het Songfestival een extra dimensie. Wat hebben we toch een hoop humor op de wereld als we er de gelegenheid voor krijgen. Vorig jaar ontplofte Twitter (ik maakte een fantastisch overzicht) en dat zal dit jaar niet anders zijn. 

Bier, chips, een winnend Nederland lied en sociale media dus. Het wordt een topavond!

Vorig jaar wijdde ik in de aanloop van de finale in Lissabon een hele week aan het schrijven van blogjes over het Songfestival. Ik dook in allerlei facetten ervan. Was echt leuk, hoor. Als u het terug wil lezen kan dat. Klik dan hier.



Geen opmerkingen: