maandag 1 april 2019

De Uitdaging

Lang heb ik getwijfeld. Of ik er wel aan moest beginnen. Of ik wel de juiste man was. Past iets dergelijks wel bij mij? Moet je het niet aan specialisten over laten? Het waren die dingen die lang door mijn hoofd gingen?

Dan begint het. Het vele praten. Gevraagde en ongevraagde adviezen. Goed bedoelde en ook minder goed bedoelde. De een zei: Weet waar je aan begint. De ander zei dat je een kans als deze gewoon moest pakken. 

En dus trok ik de stoute schoenen aan. Te beginnen met een voorbereiding waar je U tegen zegt. Wat heb je nodig? Hoe kom je aan de juiste kennis? Hoe zorg je dat het niet bij de eerste de beste goede bedoelingen al helemaal de mist in gaat? 

Ongelofelijk vaak had ik momenten dat ik het niet meer zag zitten. Dat het zweet mij al uit brak op het moment dat ik alleen al dacht aan het bewuste moment dat het zou moeten gebeuren. Op betere momenten zag ik het wat zonniger in en dacht ik dat het misschien haalbaar moest zijn.

Na lang zoeken naar de juiste materialen, het opdoen van de nodige kennis en het uitwisselen van ervaringen naderde het moment dat het moest gebeuren. De laatste voorbereidingen bestonden uit op tijd naar bed gaan, het creƫren van de juiste voorwaarden en het wachten op het juiste moment.

Dat moment kwam. Vanaf dat moment ging alles heel snel. Het vloog voorbij alsof het niet gebeurde.

Maar goed. Het kastje hangt.


Foto van het kastje

Geen opmerkingen: