zondag 22 januari 2017

Blendle Premium

Een paar jaar geleden hoorde ik voor het eerst van Blendle. Een internetdienst waar je online door kranten en tijdschriften laat bladeren en als een artikel je interessant lijkt kun je het kopen en lezen. Per artikel dus. Je hoeft niet heel de krant te kopen en betaalt alleen voor wat je wilt lezen.

Blendle Premium
Natuurlijk opende ik een account en maakte gelijk wat geld over om artikelen te kopen. Ik geloof dat ik het een maand gebruikt heb en dat was het dan ook wel. Kennelijk ben ik meer een oude opa van 29 die een krant op tafel wil leggen en er doorheen wil bladeren met een bak koffie ernaast. Van een beeldscherm leest het voor mij gewoon niet prettig. 

Als we op vakantie gaan pak ik een boek of vijf in die er standaard voor zorgen dat de betreffende tas net niet dicht kan. De suggestie dat je in een E-reader die minder plaats inneemt dan een teenslipper meer dan 100 boeken kan meenemen heeft mij nog niet van gedachten doen veranderen. Zo erg is het dus.

Hoe het achter de schermen geregeld weet ik eerlijk gezegd ook niet, maar als gebruiker van diensten als Spotify en Netflix geeft het toch een soort van voldoening dat ik als betalende gebruiker bijdraag aan een passende honorering voor de makers 

Dat is dan ook de reden dat ik Blendle vermoedelijk één of twee maandjes gebruikt heb. Vervolgens ben ik weer overgegaan op het oude maar vertrouwde papieren krantje.

Totdat ik een paar dagen geleden hoorde van iets nieuws: Blendle Premium. Alexander Klöpping (voor zover ik weet de belangrijkste man achter Blendle) legt hier veel beter uit dan ik dat aan je kan doen hoe en waarom Blendle Premium in het leven is geroepen.

Een muzikant dient geld te verdienen als hij een populaire plaat maakt. Zoals filmmakers de vergoeding waar ze recht op hebben dienen te krijgen als ze een goede film maken. Niet lang geleden (en waarschijnlijk nog steeds) maakten wij als consumenten ons natuurlijk massaal schuldig aan illegaal consumeren van dit soort producten. Hoe het achter de schermen geregeld weet ik eerlijk gezegd ook niet, maar als gebruiker van diensten als Spotify en Netflix geeft het toch een soort van voldoening dat ik als betalende gebruiker bijdraag aan een passende honorering voor de makers.

Blendle is op dit moment het type verjaardagsvisite wat je cadeautjes waar je niet op rekende, maar wat je leven dan toch een beetje verrijkt 

Het zou tenslotte ook vreemd zijn als een kapper maar voor één van de vijf klanten die hij of zij knipt betaald wordt of dat de bakker maar de helft van het verkochte brood krijgt vergoedt. 

Als u het stuk van Alexander Klöpping gelezen hebben dan zal u vastgesteld hebben dat de journalistiek tegen dezelfde problematiek aanloopt. Mensen kopen geen kranten en op internet worden vaak adblockers gebruikt, waardoor reclame-inkomsten moeilijk te vergaren zijn. Blendle laat dus de gebruiker zeer acceptabele kleine bedragen betalen voor artikelen en komt nu dus ook met een abonnementsdienst. Voor een tientje per maand krijg je dagelijks 20 artikelen aangeboden om te lezen. 

Een week lang heb ik de abonnementsdienst mogen proberen. Dat is geen privilege, dat mag simpelweg iedereen. Wat opvalt met betrekking tot andere abonnementsdiensten is dat je niet zelf mag kiezen wat je consumeert (in dit geval: wat je leest), maar dat er een selectie voor je wordt gemaakt. De vraag waarom dat is wordt binnenkort door ondergetekende aan Blendle gesteld. Het zou natuurlijk klantvriendelijker zijn als je zelf twintig artikelen mag uitkiezen. 

Dat je zelf je artikelen niet hoeft uit te zoeken heeft ook voordelen. Je hoeft niet zelf tientallen kranten en tijdschriften door te bladeren. Daarnaast is het een beetje als een verjaardag. Mensen geven je soms cadeau's waar je zelf nooit aan hebt gedacht om te kopen. Vervolgens kan zo'n cadeau op zolder eindigen en de rest van zijn carriére stof verzamelen, maar het kan ook een schot in de roos zijn. 

Het blijft moeilijk afscheid nemen van de papieren krant. Die je gewoon kan voelen, ruiken en waarvan je bladzijden kan omslaan.

Blendle is op dit moment het type verjaardagsvisite wat je cadeautjes waar je niet op rekende, maar wat je leven dan toch een beetje verrijkt. Zo las ik van de week een interview met Ronald de Boer, een reportage uit Cambodja en een kritisch stuk over de Holocaust. Het waren leuke of boeiende artikelen om te lezen en wat zeker is: Ik had ze niet gelezen als ik zelf de keus had gehad.

Morgen loopt mijn gratis week Blendle Premium af en moet ik dus beslissen of ik betaald lid wordt. Er zijn veel redenen om het wel te doen. De meeste daarvan staan in de lappen tekst hierboven beschreven. Redenen om het niet te doen zijn dat ik niet dagelijks de tijd neem om twintig artikelen te lezen (naast de tijdschriften en boeken die thuis nog op mij liggen te wachten). Daarnaast natuurlijk: Het blijft moeilijk afscheid nemen van de papieren krant. Die je gewoon kan voelen, ruiken en waarvan je bladzijden kan omslaan.

Maar zoals ik al zei: Ik ben een opa van 29 (bijna 30 trouwens) op dit gebied. Dus aanschaffen dat Blendle Premium!

PS: Al heeft het er misschien alle schijn van. Dit artikel is niet gesponsord.

Geen opmerkingen :