zaterdag 31 december 2016

2016: Terugkijken en Gouden Bladzijden

Het is weer zover. Het aantal naalden van de kerstboom, de frequentie van de 180's van darter Michael van Gerwen en het niveau van de muziek van de Top 2000 verraden het andermaal. Om nog maar zwijgen van de normaal zo rustige straten in onze buurt die op dit moment meer weg hebben van een actief oorlogsgebied. We naderen het eind van 2016. Aan de voordeur rammelt 2017 die zich niet tegen laat houden.

Wissel! 2016 eruit, 2017 erin
Een bekend mantra die door veel mensen weleens geopperd wordt luidt dat je niet om moeten kijken, maar juist naar voren. Mooi gezegd, maar of het altijd op gaat is een tweede. Met dat in het achterhoofd kunnen we op dit blog natuurlijk het jaar 2016 stilletjes laten vertrekken via de achterdeur en 2017 verwelkomen als de nieuwe hoop.

Alleen een superpositivo gelooft dat het jaaroverzicht van het komende jaar vrij is van bloed en verderf. Maar we zullen weer op zoek gaan naar de gouden bladzijden

Min of meer gebeurd dat ook, want de jaaroverzichten laten we aan de NOS'en en SBS6'en van deze wereld over en anders wel aan de Pieter Derksen en Claudia de Breijtjes. Als je met positieve ogen naar de jaaroverzichtjes kijkt dan zie je de medailleregen op de Olympische spelen, een etappewinnaar tijdens de Tour de France, de eerste Oscar voor Leonardo di Caprio of het succes van Pokemon Go. Maar de ogen met een wat minder vrolijke kleurenbril zullen direct aandacht hebben voor het grote aantal bloedige aanslagen, vele overleden prominenten en de treitervloggerterreur. 

Daarnaast kun je natuurlijk veel relativeren. Het overlijden van pak 'm beet Prince of Johan Cruijff is geen leuk nieuws. Maar mensen gaan dood, hoe pijnlijk dat ook kan zijn. De landstitel verliezen in Doetinchem op de laatste speeldag kan de grond onder je voeten vandaan laten zakken, maar aan het eind van de rit komt iedereen daar heus wel overheen. Maar aanslagen zoals we die dit jaar onder meer in Brussel, Istanbul en Berlijn zagen zijn niet zomaar weg te relativeren. Dat zal zelfs Rene van der Gijp, toch iemand die zware sentimenten kan laten verdwijnen o een manier dat het zelfs Hans Klok jaloers zou kunnen maken, zal dat met mij eens moeten zijn.

Al valt er wel een opmerkelijke kentering te bespeuren. Was de wereld (en dan vooral de virtuele wereld) na de aanslagen in Parijs en Brussel nog in rep en roer, na de aanslagen in Nice, Instanbul en Berlijn ging men alweer een stuk sneller over tot de orde van de dag. Vind ervan wat je er van wil vinden, maar opmerkelijk is dat wel.

Was de wereld (en dan vooral de virtuele wereld) na de aanslagen in Parijs en Brussel nog in rep en roer, na de aanslagen in Nice, Instanbul en Berlijn ging men alweer een stuk sneller over tot de orde van de dag

Maar ondanks de bak ellende die je over je heen krijgt als je door het grote boek van 2016 bladert kijk ik toch vaak even terug. Vooral als je wat minder breed kijkt zie je toch ook een heleboel mooie dingen. Op vakantie met vrouwlief én dochterlief, nog steeds elke dag met plezier naar het werk gaan (oké, dat is misschien licht overdreven, maar toch), het eens niet laatste worden op een squashtoernooi en weekendjes weg met familie en vrienden.

Vooral dat laatste wil ik nog even extra benadrukken. Er waren jaren dat ik 's weekends vurig aan het duimen was dat er eens een weekendje geen verjaardagen, feestjes of andere visiteverplichtingen waren. De situatie is tegenwoordig weleens omgedraaid: 'Als we dit weekend mensen uitnodigen, zal er dan ook iemand komen?' Vrienden zijn uitgewaaierd over Nederland, hebben een gezin opgebouwd of hebben andere verplichtingen. Oudere mensen hebben het mij vaak gezegd: 'Die fase gaat komen'. Voila, daar is hij!

Het lukte niet om de hele vriendenploeg voor een weekendje Boedapest in het vliegtuig te krijgen en ook een speciaal georganiseerde speciaalbieravond (Bier kan veel verpesten, maar het verbroedert zonder twijfel ook met regelmaat) resulteerde niet tot de komst van alle genodigden. Maar beide evenementen hebben gouden bladzijden opgeleverd in het boek van 2016.

En met die gedachte drukken we de secondewijzer vanavond over de twaalf. De ellende zullen we in 2017 niet uit kunnen bannen. Alleen een superpositivo gelooft dat het jaaroverzicht van het komende jaar vrij is van bloed en verderf. Maar we zullen weer op zoek gaan naar de gouden bladzijden. En die gaan we vinden en als we ze niet vinden dan maken we ze zelf. Geniet van het leven.

Fijne jaarwisseling en tot volgend jaar.

Geen opmerkingen :