vrijdag 11 maart 2016

Kangoeroevlees en biertjes tappen

Het is wellicht een beetje tegenstrijdig met voorgaande artikelen als 'Een maandje zonder bier' en 'Een maand zonder alcohol: Mission Completed'. Toch gaat dit artikel echt over het tappen van een biertje. En over het eten van kangoeroevlees.

Het was op een etentje vorige week. Het bekende werk op zondag. Schoonouders zijn al decennia getrouwd en dat vieren we dan met bloemen, flesjes wijn en natuurlijk een heerlijk diner. De keus viel op steengrillen. En wel met het fijne concept dat er onbeperkt gebruik gemaakt mocht worden van het vlees en het buffet.

En we hebben het overigens niet over zomaar vlees. Nee, voor het eerst van mijn leven heb ik mijn tanden in een stuk kangoeroevlees gezet. Ik moest er even over twijfelen, want met Kanga en Roe in het achterhoofd denk je niet gelijk aan eten bij een kangoeroe. Toch besloot ik het erop te wagen. Al was het alleen maar omdat het all-in bedrag dan beter uit zou kunnen. Het kan bijna niet anders of kangoeroevlees moet duur zijn. Denk alleen al aan de transportkosten.


Het kan bijna niet anders of kangoeroevlees moet duur zijn. Denk alleen al aan de transportkosten

En het viel mij absoluut niet tegen. Temeer ook omdat er overdadig met honing-tijm-saus was geknoeid, maar het vlees was ook heerlijk mals. Even was ik bang dat de stukjes in mijn maag vrolijk verder zouden gaan stuiteren. Later legde iemand mij uit dat dit echt niet kon. Een koe gaf namelijk ook geen melk meer nadat je hem verorbert hebt en een damhert uit Zandvoort wordt eenmaal opgegeten ook niet meer afgeschoten. Stom! Had ik kunnen weten.

Het leukste aan zo'n avond is dat de drankjes ook inbegrepen zijn, inclusief de biertjes en de wijntjes. Nee, nog leuker is: De biertjes mogen zelf getapt worden. Dat daarmee een hoop bier verspild wordt, nemen we maar voor lief. 

Je ziet weleens mannen licht zenuwachtig worden bij het binnen komen op het moment als ze de tap zien. Je hoort ze denken: Fuck, we moeten zelf tappen. Wordt het weer zo'n avond...' Anderen knopen gedecideerd een theedoek aan hun riem en wrijven in hun handen: 'Een avondje laten zien dat ik een echte man ben. Kan het toch een keertje!'

Ik herinner mij nog de eerste keer dat ik bier tapte. 'Twee vingers', hadden ze mij gezegd. Netjes haalde ik met twee vingers de hendel naar beneden. Een glas vol schuim was het resultaat. 'Maar ik deed twee vingers', zei ik. Het luide gelach begreep ik later pas.


'Twee vingers', hadden ze mij gezegd. Netjes haalde ik met twee vingers de hendel naar beneden

Iemand die in de horeca had gewerkt fluisterde mij eens in dat ik de hendel met kracht naar beneden moest duwen. Dat knoopte ik goed in mijn oren. De volgende gelegenheid tot tappen was op een verjaardag waar ik dus quasinonchalant maar uiterst krachtig de hendel naar beneden duwde. De tip van de vrouw uit de horeca kan ik nu verbeteren. Bij een thuistap van bijvoorbeeld Heineken: Niet de hendel krachtig naar beneden drukken. Niet doen! Het kan namelijk zijn dat er dan net even iets meer bier over de vloer loopt dan dat er in je glas zit en dat jij met losse hendel in je hand op zoek bent naar een vaatdoek om letterlijk te dweilen met de kraan open.


En dus stond ik met een glas in de hand bij de tap afgelopen week. Het eerste biertje ging niet helemaal goed. Vlug sloeg ik hem achterover. Dan valt het niet op en tenslotte gaat darten ook beter na een paar slokjes van een willekeurige alcoholische consumptie. Mijn zwager liep langs: 'Twee vingers, he!' Ha, daar pak je mij niet mee, vriend! Ik trok de hendel licht krachtig naar beneden en het gouden vocht vulde het glas. Een keurig biertje met twee vingers schuimkraag was het resultaat (toegegeven, ik hield mijn vingers iets verder uit elkaar dan gebruikelijk). 

Achter mij maakte een nieuwe tapper zijn opwachting. Met theedoek aan zijn broek haalde hij het glas even door de borstel in de gootsteen. Hij hield hem omhoog en kneep zijn ogenschijnlijk geoefende ogen iets samen. Daarna hield hij het glas onder de tapkraan en duwde de hendel naar beneden. Het glas raakte voller en voller. Niet met bier, wel met schuim. De man keek om zich heen en zag mij geamuseerd kijken.

'Twee vingers, he', zei ik. Waarna hij een nieuw glas pakte en de hendel met twee vingers beetpakte....

2 opmerkingen :

Paul zei

Ja, bier tappen is een kunst. Gelukkig heb ik enige tijd in een bar gewerkt, waardoor ik die kunst tot in twee vingers beheers ;-)

Hendrie K zei

Haha! Twee vingers is het toverwoord!