zondag 1 november 2015

Een voorleesverhaal voor Vaders Voor Lezen

Het streven is om het weekendblog elke zaterdagochtend online te zetten. Mensen die met mij gewerkt hebben weten dat ik vrijwel altijd op tijd ben, maar geen goed huwelijk heb met deadlines. Toch lukt het aardig met het weekendblog. Deze week lukte het niet, maar dat kwam omdat ik even andere schrijfwerkzaamheden wilde verrichten.

Via Vaders Voor Lezen (of vaders voorlezen, ik weet het niet precies) werd er een oproep gedaan om een voorleesverhaal te verzinnen. Het leek mij wel eens leuk om een poging te wagen. 

Nou ja, eigenlijk stond er een advertentie in de Voetbal International met de slogan 'De theepot die wilde voetballen'. Lionel Messi is een fenomeen op voetbalschoenen, maar een theepot met kicksen aan trekt vermoedelijk nog meer bekijks. Dus las ik de advertentie en bezocht Vaders Voor Lezen. 


Jacques Vriens? Dat is grappig, dacht ik. De zanger van Doe Maar en 'als je wint'?

De winnaar van de wedstrijd krijgt overigens het genoegen dat Jacques Vriens van zijn verhaal een echt voorleesverhaal maakt. Jacques Vriens? Dat is grappig, dacht ik. De zanger van Doe Maar en 'als je wint'? Nou ja, die maakt ook gedichten en hij zingt, dus waarom zou hij geen verhalen kunnen voorlezen? 

Dus ging ik vol goede moed een voorleesverhaal schrijven. Maar och, dat valt toch nog even vies tegen. Het begint natuurlijk al bij het verzinnen van een onderwerp. Zo'n beetje alles is al eens beschreven. Of je het nu hebt over beertjes, draken, boerderijtjes of wat je nog meer kunt verzinnen. Er zijn legio verhalen van.


Vaders voor Lezen weet daar wel wat op. Vraag het aan je kinderen! Vraag aan je kroost waar een goed kinderverhaal over moet gaan. Dat is natuurlijk geen gek idee. Onze dochter van krap zes maanden vond dat het verhaal over 'raraararraarrraaraaa' moest gaan en vervolgens over 'Méééééhhhh' (en dan heel hard). Stom van me. Het is een gouden tip, maar je kinderen moeten wellicht een paar jaartjes ouder zijn.

Over reuzen en kabouters. Dat is niet zo heel origineel, nee. Maar ik had de lat gaandeweg een beetje lager weten te leggen.

Als je dan uiteindelijk toch een goed onderwerp hebt dan is er natuurlijk ook nog de verhaallijn. Dat valt ook niet mee. Te ingewikkeld, te onsamenhangend, te saai, geen leuk einde, helemaal geen einde. Dat waren zo ongeveer de problemen waar ik keer op keer tegenaan liep. 

Uiteindelijk na herhaaldelijk typen en backspacen had ik een voorleesverhaal met een duidelijk personage, een plot, helder taalgebruik en geen ingewikkeldheden. Over reuzen en kabouters. Dat is niet zo heel origineel, nee. Maar ik had de lat gaandeweg een beetje lager weten te leggen.

Ik ga het verhaaltje nog niet publiceren. Toen ik het had ingezonden vond ik het achteraf toch wat minder als ik dacht en was het misschien toch nog iets te ingewikkeld. Maar waar mij vaak geadviseerd werd om eens een kinderverhaal te schrijven is de kop er in elk geval af. Moeilijker als ik dacht, maar wie weet waar het ooit toe leidt.

Oh ja, nog één ding. Toen ik gisteren langs de boekwinkel wandelde zag ik dat de zanger van Doe Maar en 'Als je wint' ook het boek Achtste groepers huilen niet heeft geschreven. Dat leek mij wel heel sterk.

Mocht u ook in de war zijn dan leg ik het toch maar even uit. Jacques Vriens blijkt geen zanger te zijn. Wel een kinderboekenschrijver met meerdere bestsellers en dat past opeens een stuk beter in het beeld van een voorleesmeneer. Wie was dan ook alweer de zanger van Doe Maar? Oh ja, Henny Vrienten!

Geen opmerkingen :