zondag 3 mei 2015

Come on, PEC!

20 april 2014. Vanuit Zwolle vertrekken er 300 bussen vol geladen met adrenaline richting Rotterdam. De plek waar geschiedenis geschreven dient te worden. Ook ik stapte in één van de bussen. Want dit zou een once in a lifetime mogelijkheid worden. Toch?

Het werd een mooie dag. Al 's ochtends op de fiets, het was eerste Paasdag, voelde je aan alles dat de stad Cupkoorts uit ademde. Oké, er was iemand wat ik zo vroeg op zondag buiten deed en of ik dan misschien naar de kerk ging. Maar verder zag je uit alle hoeken en gaten mensen met PEC-shirtjes en PEC-sjaaltjes komen. 

En dan de busreis. Met een snelheid dat zelfs John van Beukering bij had kunnen houden schoven we over de A28. Vier blikjes bier mochten er mee de bus in. Er was een toilet waar ik zelf alleen in kon met één been buiten de deur. Bijzonder onprettig als je de handicap hebt dat je na elk biertje het toilet met een bezoekje moet vereren. 


Waar ik wel van overtuigd ben is dat PEC weer gaat winnen. Let maar op. Ik weet alleen nog niet welke uitslag ik op het totoformulier moet zetten.

Tot aan Amersfoort werden de supporters toegejuicht op de viaducten over de snelweg of de weilanden die we passeerden. Vond ik ook bijzonder. De finaleplaats maakte duidelijk veel los in de regio. De busschauffeur draaide ondertussen muziek. Had blijkbaar maar één CD bij zich met één nummer erop. Maar dat was dan ook wel het meest toepasselijke nummer. 

Toen we Rotterdam naderden werden we weer toegejuicht. Niet door PEC-supporters, maar door Feyenoord-supporters. En dat had er natuurlijk mee te maken dat Ajax de te kloppen tegenstander van de avond was. Daar komen we ook gelijk bij het gevoelige punt van deze bekerfinale. Naast PEC draag ik ook Ajax een warm hart toe (en ik kan het niet vaak genoeg zeggen: dat betekent niet dat ik tegen welke Nederlandse club dan ook ben). Heb toen ook de Toto niet ingevuld, want wilde niet gokken op een nederlaag voor PEC.


Er was een toilet waar ik zelf alleen in kon met één been buiten de deur. Bijzonder onprettig als je de handicap hebt dat je na elk biertje het toilet met een bezoekje moet vereren. 
Toen Ajax tijdens de wedstrijd al binnen vijf minuten achter doelman Diederik Boer had geschoten dacht ik nog: Zo snel hoeft het ook weer niet te gaan. De geschiedenis zult u kennen. Na de adempauze die nodig was omdat de aanhang van Ajaxzijde op absurde wijze het veld vol met vuurwerk gooide kwam PEC los. Aan het eind van de avond stond er 5-1 op het bord. Voor ons. Voor PEC. Het geschiedenis schrijven was gelukt. 

Ajax zou landskampioen worden dat jaar en ik dacht: Ajax pakt de prijzen volgend seizoen wel weer. Dat liep totaal anders dit jaar (en dat onderwerp sluiten we ook snel af) maar vanochtend stappen er wel weer duizenden supporters in één van de bussen om PEC opnieuw aan te moedigen tijdens een bekerfinale. Geen once in a lifetime moment dus. 

Zelf kijk ik dit jaar vanuit een kroegje of thuis op de bank. Dat weet ik nog niet.Waar ik wel van overtuigd ben is dat PEC weer gaat winnen. Let maar op. Ik weet alleen nog niet welke uitslag ik op het totoformulier moet zetten.

Come on, PEC!

Lees ook:
Maandoverzicht april 2015
Meten is weten, niet meten is een mooi verhaal
Blog tegen pesten

Geen opmerkingen :