maandag 13 mei 2013

Songfestival: Zaterdag wordt een historische dag!

What’s Another Year, Eres tu, Ding-a-Dong, Waterloo en J’aime la Vie. Even een aantal Eurovisie Songfestival liedjes die vandaag de dag nog steeds gedraaid worden. Zaterdag staat er weer een Eurovisie Songfestival op het programma. De 58e editie zal vanuit Malmö uitgezonden worden en ongetwijfeld door heel Europa vanuit vele huiskamers weer aanschouwd worden.

Of de Nederlandse inzending dan ook te bewonderen is moet nog blijken. Dinsdag zal onze eigen rockster Anouk namens Nederland voldoende punten moeten vergaren om eindelijk weer eens een finaleplaats te bemachtigen. Iets wat de laatste jaren simpelweg te hoog gegrepen was. Hebben we in de persoon van Anouk eindelijk weer iemand die in de voetsporen van Lenny Kuhr, Maggie Macneal of Teach-Inn kan treden? Of krijgen we weer een teleurstelling en wordt het weer een grote ergernis tijdens de puntentelling zoals we die kennen bij de deelnames van Willeke Alberti, Ronnie Tober of Mrs. Einstein?

In dat laatste rijtje had ook best Re-Union kunnen staan. Aan het eind van de rit de twintigste plaats bezetten is nou niet echt een herinnering die we graag naar boven halen in de eerste weken van het voorjaar in aanloop naar het prestigieuze zangspektakel. We kunnen het ook in een ander licht zetten: Without you, het nummer dat Re-Union ten beste gaf in het Turkse Istanboel bij het Songfestival van 2004, was het laatste nummer dat namens Nederland de finale bereikte. Daarna lukte het ‘ons’ niet meer.

 En toch hebben we sindsdien een aardige diversiteit aan acts ingezonden. Bijvoorbeeld Glennis Grace. De mevrouw die we tegenwoordig adoreren om haar vertolking van Volumia’s ‘Afscheid’ wist met het in mijn ogen prachtige ‘My Impossible Dream’ geen potten te breken in Oekraïne. Voor het eerst in de geschiedenis ontbrak Nederland op het hoogste podium van het songfestival. Geen avond met de Veronicagids op schoot cijfers geven aan de verschillende liedjes, geen spanning aan het einde van de zaterdagavond tijdens de puntentelling.

"Kijken wordt zinloos.  ik geef het u op een briefje: Onze Anouk kijkt het Songfestival lekker thuis vanaf de bank."

Toen was daar opeens het trommelende damestrio Treble met het ‘Amambanda’ in een niet bestaande, dus verzonnen taal. Het was gek, afwijkend en opvallend en de algemene opinie was van mening dat we naar één jaar afwezigheid wel weer op het hoogste podium aanwezig zouden zijn. Om het populair te zeggen: Not! Een jaar later moest Edsilia Rombley ‘s lands eer hoog houden. ‘On Top of the World’ eindigde tijdens de halve finale op de 21e plaats, waar slechts een plek bij de eerste tien recht geeft op een finaleplaats. Ook hier draai ik persoonlijk het nummer grijs op mijn Ipod, maar Europa oordeelt ook hier weer dus heel anders. In 2008 gaat de zoektocht naar Eurpoese Songfestivalroem verder. De oogverblindende Idols-heldin Hind komt met het oersaaie ‘My heart Belongs to You’ De boekmakers weten het al eerder als dat de Nederlanders het willen geloven. Ook in Servië geen zaterdagavondhoogtepunt in Nederland. Weer vond ik het nummer wel oké.

 Vanaf 2009 moet het dus helemaal anders beslist men. Geen oogverblindende zangeressen met glasheldere stemmen, maar topentertainment. Ook hier weet ik het in elk geval zeker. ‘Shine’ van de Toppers gaat ons de eerste stek in de finale brengen sinds 2004. Holland is back onder aanvoering van Gordon, Jeroen van der Boom en Rene Froger. Maar Europa loopt niet warm voor de vrolijke noten van de heren van middelbare leeftijd. En dus wordt voor 2010 alles uit de kast gehaald. Vader Abraham wordt ingeschakeld als Songwriter en het eveneens vrolijke ‘Ik ben verliefd (Shala-li)’ is de nieuwe inzet van Nederland. Een heel ander deuntje wat gelijk in je hoofd blijft zitten, vertel ik mijn collega’s die overigens totaal geen interesse hebben in het geldverslindende muziekfeestje. U leest het inderdaad goed al: Als enige Nederlander die er openlijk voor uit durft te komen is ondergetekende is weer overtuigd van de goede afloop. Ook nu schaart Europa zich niet achter mij en de inhoud van mijn Ipod. Sieneke, de vertolker van Vader Abraham zijn pennenvrucht, vinden we alleen nog maar terug in Het Foute uur van Q-Music en De verrückte halbe Stunde van Radio 538.

"Ik kan het nummer al ruim van te voren uit volle borst meezingen. En weer zit ik er naast. De 3J's worden allerlaatste in de halve finale"

Maar pas dan volgt het ultieme dieptepunt. Voor Nederland en voor mij persoonlijk. De hoog aangeschreven en nationaal uiterst populaire Volendammers van de 3J’s worden naar voren geschoven. Het nummer klinkt leuk, leuke achtergronddanseressen versieren het podium en een zanger die de noten weet te raken waar nodig. Hier heeft Songfestivalminnend Nederland op gewacht. Ik kan het nummer al ruim van te voren uit volle borst meezingen. En weer zit ik er naast! De 3J’s worden allerlaatste in de halve finale. Zelfs de woedende Nederlandse media die Europa verdenkt van ‘politiek’ stemmen overtuigen mij nu niet meer. Want, vind ik, hoe politiek er ook gestemd wordt, als je laatste wordt ben je misschien wel echt de minste van het stel. Een uiterst valszingende Kloekkloek alias Joan Franka een jaar later trekt mijn aandacht niet meer, maar ook na een nieuwe wanvertoning weten we niet verder te komen als de halve finale.

En dit jaar krijgen we dus onze eigenwijze Anouk. Een nauwelijks in het gareel te krijgen rockster, zuipschuit en enfant terrible. Eindelijk dus een unieke kans om een karakteristiek nummer neer te zetten en door te denderen naar de top. Geen indianentooien en shalali’s, maar pure rock. Een nummer waarmee de rauwe stem van Anouk de Europese oortjes eens even schoon blaast. Succes gegarandeerd. Zou je denken in elk geval, maar alles wat we met Anouk op het podium zouden kunnen doen, doen we lekker niet en we worden opgescheept met het oersaaie ‘Birds. Kijken wordt zinloos, ik geef het u op een briefje: Onze Anouk kijkt het Songfestival lekker thuis vanaf de bank. Inderdaad! Ik vind het helemaal niks.

Dus als Europa een beetje consequent is en hetzelfde tegendraadse stemgedrag hanteert als de laatste negen jaar dan zou ik zeggen: Haal hapjes, veel drank, nodig vrienden uit én vergeet zeker de traditioneel onmisbare Veronicagids niet. Zaterdag wordt een historische dag!


Geen opmerkingen :