zaterdag 2 maart 2013

Avonturen in de Amsterdam Arena: Geen droomfinale, blijven zitten en volgende keer een boekenbon


Het was toch zeker al meer dan een jaar geleden dat ik midden in de nacht in de Opel van mijn in Hoofddorp wonende collega stapte. Een uiterst vriendelijke gebaar van mijn inmiddels oud-collega die ik destijds beloofde dat ik hem als tegenprestatie mee zou nemen naar een wedstrijd van Ajax. Het duurde even, maar wat in het vat niet verzuurt niet en dus werden er kaartjes gekocht voor Ajax tegen AZ.
Vol goede zin parkeer ik mijn auto in de omgeving van de Amsterdam Arena. Niet te dichtbij, net buiten de drukte. Zo ben je na de tijd toch net even wat sneller weg. Waar veel medetoeschouwers dit probleem oplossen door al een paar minuten voor het einde van de te bezoeken wedstrijd de biezen te pakken en op deze manier voor de drukte uit Amsterdam verlaten, kies ik ervoor om dan maar wat verder te lopen en de wedstrijd helemaal uit te kijken. Ajax tegen AZ is een aardig affiche voor een halve finale. Een droomfinale voor deze Zwolse Ajacied ligt echter in het verschiet. Als PEC thuis PSV weet te verslaan en Ajax realiseert een overwinning tegen AZ zouden de plaatselijke trots van Zwolle en landskampioen Ajax later dit seizoen de degens kruisen met als inzet de KNVB-Beker. Hardop laat ik mijn hersens kraken over welke ploeg ik dan ga aanmoedigen.
 
Typerend en helaas alleszeggend: 'Meneer, wilt u gaan zitten? Zo zien wij niks, he!'
 
Tijdens het traditionele FEBO-frietje, in vergelijk met de overige versnaperingen rondom de Arena tijdens wedstrijden een ware delicatesse, constateer ik al dat de droomfinale voorlopig de ijskast in kan. PSV staat met 0-2 voor in Zwolle en dus zie ik een finale tussen Ajax en PEC somber in. Vol optimisme houdt ik mijn collega voor dat Ajax en PSV samen wel een affiche vertegenwoordigen met meer uitstraling. Zo is het natuurlijk ook, besluiten we.

In het stadion constateer ik opnieuw wat ik liever zou bestrijden. Een glas kan in halfvol zijn en half leeg zijn. Om de parallel naar het stadion te trekken: Laat ik het erop houden dat het een halfvol stadion was. Hoewel we onder VAK410 zaten werd men blijkbaar nog niet opgezweept mee te doen met het opbeurende gezang vanuit dit vak die ongeveer tweewekelijks de gemiddelde sfeer in het stadion flink omhoog stuwt. Typerend en  helaas alleszeggend: ‘Meneer, wilt u gaan zitten? Zo zien wij niks, he’

Bij het opkomen van de spelers is het blijkbaar al een doodzonde om te gaan staan en je helden toe te zingen. Vaak moet ik aanhoren wat het rivaliserende publiek uit de kennissenkring allemaal wel niet vind van het Ajaxpubliek. Maar ook na dit bezoek moet ik toegeven: Het Ajaxpubliek. Het is toch een publiek van net niet.

Ook in het veld is het net niet. Gemiste kansen met als hoogtepunt een balletje op de paal voorkomen dat Ajax een verdiende voorsprong pakt. Het dieptepunt is een schot van rechtsbuiten Jody Lukoki. Vol overgave haalt de jonge Ajacied uit, maar de bal belandt om en nabij de cornervlag. Achter mij hoor ik iemand zeggen: ‘Pfoe, dat scheelde niet veel’  Grappig hoe verschillend mensen kunnen denken over exact dezelfde situatie. Tevens bedenk ik me dat als de man achter mij toch niet op zit te letten, ik in dat geval net zo goed weer zou kunnen gaan staan. Uit fatsoen blijf ik trouw aan mijn stoel, maar voor mij denken de mensen er wel zo over en starten een poging om de rest van het vak van de stoelen te krijgen. Een steward grijpt direct in. ‘Mensen, dit is niet leuk voor de mensen achter u’, geeft ze aan. De jongens weten dit argument blijkbaar te weerleggen, waarna er een nieuwe poging volgt: ‘Maar zo raak ik toch het overzicht kwijt!’

Jaja, de sfeer in de Amsterdam Arena is dus afhankelijk van de mate waarin de stewards overzicht wensen te hebben. Ooit een kolkende Kuip gezien met alleen maar zittende mensen? Bestaat er een heksenketel in Griekenland of Turkije waar men niet van zijn of haar zitvlees afkomt? Nee, dus. We zouden eens beginnen met te kunnen gaan staan in het stadion. Geen idee hoe het overigens in de andere stadions gaat, maar sfeerverhogend werkt het niet als iedereen gedwongen is om op zijn of haar stoel te blijven zitten.
 
'Een 0-3 nederlaag van je favoriete club als tegenprestatie voor iemand midden in de nacht doordeweeks naar Schiphol te brengen. Zal hij er blij mee zijn geweest?'
 
Een nederlaag werkt echter ook niet sfeerverhogend. Van de door mij vurig gehoopte droomfinale tussen PEC en Ajax blijft geen spaan heel. PEC verliest met 0-3 en Ajax evenaart dat kunstje. AZ is Ajax met 0-3 de baas en wat een feestelijke avond met als resultaat een finaleplaats moest worden werd een pijnlijke domper. Ajax staat dus met lege handen. Dat ikzelf ook met lege handen naar huis moet wil ik voorkomen en dus sneak ik naar de wedstrijd nog heel even de fanshop in. Mijn oog valt op een DVD van het voorgaande kampioensjaar en om het leed van deze avond te verzachten gaat deze mee naar de kassa.  En een echte Ajax-spaarpot. Voor mijn zwagertje van goed vier jaar. Natuurlijk moet hij zelf uitkiezen welke club hij in de toekomst gaat supporten maar een klein duwtje in de rug ga ik hem toch proberen te geven. Op deze manier ben ik toch niet helemaal voor niets naar Amsterdam gekomen.

Een 0-3 nederlaag van je favoriete club als tegenprestatie voor iemand midden in de nacht doordeweeks naar Schiphol te brengen. Zal hij er blij mee zijn geweest? Naar eigen zeggen wel. In de auto bedenk ik mij toch dat ik volgende keer maar beter gewoon weer een boekenbon kan geven. In dat geval weet je in elk geval zeker dat je kunt genieten van een story met een happy end. Zittend of staand. Niemand die daar wat van zegt.


1 opmerking :

Andreas zei

Ik ben dus die collega die het kreeg aangeboden. Ik zou zeggen zeker geen boekenbon gewoon weer een avondje AJAX. Helaas niet het gewenste resultaat maar wel de afspraak nagekomen en toch wel een leuke avond in de Arena gehad.