woensdag 14 maart 2012

Lachen op de VVE-Vergadering

Een keer in de zoveel tijd ontkom je er niet aan als bezitter van een appartement. De vergadering van de Vereniging voor Eigenaren. Al zie je er altijd tegenop, het is verstandig om te gaan. En met de juiste buren en een beetje fantasie is het best een leuke invulling van de avond.

'Mevrouw, kunt u hier even tekenen?', vraagt de voorzitter aan de niet zo snuggere vrouw die net binnen komt.
'Oh, hebben we al iets besloten dan', vraagt de niet zo snuggere vrouw terug.
'Nee hoor, mevrouw. Dit is om een overzicht te krijgen van alle aanwezigen'

Even later openen de voorzitter en zijn notulist de vergadering. Op zich keurige mensen, maar ze hebben duidelijk niet al te veel zin in een groepje leken die de hele avond lachwekkende vragen gaat stellen en het soms nog beter denken te weten ook.

'Had iemand iets aan te merken op de notulen', vraagt de voorzitter als we even op weg zijn.
Links van mij begint een jong stel driftig te zoeken en vervolgens te ruziën dat hij (natuurlijk HIJ) het vergeten is. De niet zo snuggere vrouw mispelt naar haar buurman en vraagt wat notulen zijn. Een jonge jongen die met zijn armen over elkaar heen onderuit gezakt zit haalt zijn schouders op en trekt zijn mondhoeken iets naar beneden. Alsof hij zich hard op wil afvragen waar iedereen zich zo druk om maakt. Een iets te dikke man van middelbare leeftijd met veel te klein brilletje steekt zijn vinger op. Geen idee wat hij precies had. Uiteindelijk bleek het een spelfout, geloof ik.

"Ik hoef geen dubbel glas, hoor. Want dan moet ik dubbel lappen"

Eigenlijk deed de voorzitter en zijn notulist het helemaal niet heel onaardig. De voorbereiding was alleen net niet uitmuntend. Er stond wat zogeheten groot onderhoud gepland. En daarvoor bestonden er drie opties: Een goedkope, maar matige oplossing. Daarnaast was er een nog betaalbare, maar redelijke oplossing en optie drie was een prijzige, maar perfecte oplossing. Het bestuur stelde voor dat om optie twee te kiezen. Betaalbaar en een relatief goede oplossing. Of we dit eens waren, was de vraag...

'Ik ga voor de goedkoopste oplossing', zei de niet al te snuggere vrouw.
Het jonge stel was het niet eens met elkaar, want hij (natuurlijk HIJ) wist het zogezegd weer beter.
De iets te dikke man van middelbare leeftijd met het veel te kleine brilletje stelt met zijn vinger omhoog zeer moeilijke vragen die hij waarschijnlijk zelf niet begrijpt. Ook ikzelf doe een kleine duit in het zakje. 'Wat zijn de kosten van de drie opties? Mogen we de offertes zien?'

Stilte. In mijn ooghoek zie ik nog net de onderuit gezakte jonge jongen die met zijn armen over elkaar heen zit zijn schouders ophalen en zijn mondhoeken naar beneden trekken.

'Op dit moment zijn er nog geen offertes opgevraagd, nee' antwoord het bestuur schoorvoetend.
Bij de niet zo snuggere vrouw begint er iets te dagen. 'Dan moeten we dus kiezen, maar we weten niet wat de keuzes zijn?'
Hij (van natuurlijk HIJ) zegt tegen de niet zo snuggere vrouw dat zij daar gelijk in heeft. Zij die bij HIJ hoort slaat hem op zijn schouder en zegt dat hij ongelijk heeft. De iets te dikke man van middelbare leeftijd met het veel te kleine brilletje spreekt dat weer tegen. Gelukkig is alles op te lossen. We schuiven het groot onderhoud wat nog gedaan moet worden op naar 2013.

Dan moet de jaarbegroting goedgekeurd worden. De man van de kascommissie die zijn toelichting moet geven is niet aanwezig. Dan maar op goed geluk. De cijfers zien er op zich goed uit. En als je de geplande inkomsten optelt en de geplande uitgaven daarvan afhaalt kom je zelfs op nul uit. Goedgekeurd dus!

"Links van mij begint een jong stel driftig te zoeken en vervolgens te ruziën dat hij (natuurlijk HIJ) het vergeten is"


Dan volgt natuurlijk de onvermijdelijke rondvraag. Als de voorzitter aankomt bij dat agendapunt trekt de helft al voorzichtig zijn jas aan in de hoop dat iedereen zo 'verstandig' is om te zeggen dat ze niks voor de rondvraag hebben. Helaas. Er is een vraag over dubbel glas. 'Mogen we dubbel glas zetten', vraagt een nog niet eerder opgevallen dame twee plaatsen naast mij. "In principe niet", is het antwoord van de voorzitter. Waar het precies mee te maken heeft weet ik niet meer, maar de verzekeringsmaatschappij en de aanwezige kozijnen leken roet in het eten te gooien. Reden voor paniek. Want HIJ wist allang dat dubbel glas zetten niet mocht. Maar zij van HIJ weet zeker dat hij dat onmogelijk kon weten. En dus ziet het jonge stel weer kans om samen door te kibbelen. De niet zo snuggere vrouw vind dat het tijd is voor een hilarische grap. 'Ik hoef geen dubbel glas, hoor. Want dan moet ik dubbel lappen.' Ze lacht er zelf het hardste om. De iets te dikke man van middelbare leeftijd met het veel te kleine brilletje is van mening dat het geen tijd is voor grappen. Maar gelukkig bleek dat meer dan de helft al ongevraagd dubbel glas heeft gezet. 'Laten we het dan maar goedkeuren', is de mening van de aanwezige leden. En zo is voor elke oplossing een probleem.

Ziet ook de met zijn armen over elkaar heen zittende jonge jongen die nog één keer zijn mondhoeken naar beneden trekt en zijn schouders ophaalt.....

Geen opmerkingen :