donderdag 6 oktober 2011

Calella Highlights: Bezoek aan Camp Nou

De zomer werd voor Gerdie en mij afgesloten in Calella. Nog een paar dagen een graad of 30 in het najaar, dat leek ons wel wat. Hotel Mar Blau was de thuisbasis. Calella is schitterend, Barcelona is een bruisende stad maar het hoogtepunt voor elke voetballiefhebber is het bezoek aan de voetbaltempel van de beste voetbalclub ter wereld. Deel 1: Het bezoek aan Camp Nou.

Placa Catalunya, het kloppende hart van Barcelona, als beginstation. Vanuit daar de 'groene metrolijn' L3 nemen en uitstappen bij halte Maria Cristina. Op zichzelf een normale metrohalte. Toch stappen maandelijks vele voetbalfans hier uit de metro. Vanuit daar zet men de weg voort. Richting Placa de Plux XXII. Vanuit daar slaat de uitzinnige menigte linksaf en vervolgt de weg over de Avinguda de Joan XXIII. Daar doemt het stadion op: Camp Nou. Thuishaven van FC Barcelona. De grootste club van de wereld op dit moment. Een voetbaltempel pur sang.



Het buitenaanzicht van Camp Nou
Van buiten moet je weten dat dit één van de grootste voetbaltempels is ter wereld
'Het lijkt niet echt op een stadion, he', zeggen we even tegen elkaar als we het stadion voor onze horizon ziet opdoemen. Je moet het weten. Ook wij vonden onze weg over de Avinguda de Joan XXIII. En verwonderden ons als velen over het buitenaanzicht van de voetbaltempel. Het zou een groot winkelcentrum kunnen zijn. Of zelfs een parkeergarage. Toch is het Camp Nou. Het stadion waar FC Barcelona haar thuiswedstrijden afwerkt en wat hoog op ons lijstje stond om te bezoeken. We hadden het voorproefje al gehad in Berlijn. Bij het Olympisch Stadion. Grote voetbalstadions zijn een beleving om te bekijken. En dus lieten we ons niet afschrikken door het op het oog niet als een stadion uitziende stadion. Camp Nou Experience. Zo heet de rondleiding. '2 tickets, please!' There we go!

Negentien voetballers, vier trainers. Met uiteenlopende successen heeft Nederland een grote inbreng in de historie van Barcelona. Denk bijvoorbeeld aan spelers als Johan Neeskens, Ronald Koeman, Richard Witschge, Patrick Kluivert, Phillip Cocu en nu Ibrahim Affelay. En succestrainers als Rinus Michels, Louis van Gaal en Frank Rijkaard. Grote namen die voorbij komen en die allemaal als helden begroet worden door de Catalaanse supporters. Éen persoon springt er echter bij uitstek bovenuit: Johan Cruijff is de grootste held. Zeg maar gerust halfgod.


De prijzenkast van Barcelona in Camp Nou
Slechts een klein gedeelte van de nogal imposante prijzenkast
van Barcelona
Het was niet het meest interessante deel van de Camp Nou Experience, maar het gaf wel de grootsheid van de club weer. Het museum van de FC Barcelona bulkt van de grote prijzen. Van de eerste beker 1910 tot de Champions League afgelopen seizoen. Ze zijn allemaal tentoongesteld. Hoe knap ook, we waren niet gekomen voor een stoffige prijzenkast en zwart-wit foto's van Cruijff. Dus de wandeling door het museum ging redelijk snel. Vlug wat plaatjes. Even met de Champions League van 2006 op de foto. Vlug een plaatje van de aanvoerdersband van Puyol en dan door met de rondleiding. We willen meer zien.

Edwin van der Sar, Roy Keane, Cristiano Ronaldo en vele anderen namen kunnen hier genoemd worden. Allemaal namen ze er al plaats. Onder de douche, in het bad, op de massagetafel en trokken ze een schone onderbroek aan op de bankjes. 


Het bad in de kleedkamer van Camp Nou
Zoals geschreven: Iets meer voetbalkwaliteiten en ik had mijn
mijn benen kunnen strekken in dit bad
En ook Hendrie Kiers en Gerdie Duizendstra kunnen nu toegevoegd worden. Al hebben we er geen schoon ondergoed aangetrokken, niet gedoucht of in bad gezeten en ook niet op de massagetafel gelegen. Het ging heel even door mij heen. Het duurde maar kort. Maar toch. Stel: Een iets betere inspeelpass, een snellere startsnelheid en een iets fijnere techniek op de vierkante meter. Had ik dan op deze dag misschien niet in het zwembad van Hotel Mar Blau in Calella gelegen, maar toch in het herstelbad van de kleedkamer voor het uitspelende team in Camp Nou?

Vrienden en vriendinnen van de pers. Ik vertrek. Gefeliciteerd. (Louis van Gaal)
Un momento Dado (Johan Cruijff)
De gemiddelde voetballiefhebber kent de quotes. Wandelend door de perskamer zie je de trainers in gedachten zitten en denk je aan al die legendarische uitspraken.



De plek waar voetballers geïnterviewd worden
De ruimte met de welbekende blokjes reclame. Het duurde even voordat
Jack van Gelder mij kwam interviewen.
De Camp Nou Experience is een prima rondleiding. Vergeleken met de rondleiding bij het Olympisch Stadion in Berlijn krijgen we toch wel wat meer te zien. De persconferentiezaal bijvoorbeeld. Rinus Michels, Johan Cruijff, Louis van Gaal en Frank Rijkaard hebben hier regelmatig zich mogen laten bewieroken door de pers of zich moeten verantwoorden voor mindere prestaties. Deze perskamer wordt tijdens de rondleiding gebruikt om op de foto te kunnen met de 'Cup met de grote Oren'. Zoals al geschreven is Barcelona daar de houder van. En dat mag en moet iedereen weten. Ook leuk is de ruimte waar waar spelers geïnterviewd worden naar een wedstrijd. Met de blokjes reclame op de achtergrond.

Het clublied galmt door de catacomben en een vol stadion zingt mee met de klanken van 'Cant del Barca'. Zenuwachtig spuug je nog een keer in je handen en kijk je nog even in de ogen van je tegenstander. Dan begin je te lopen. Je wilt maar één ding. Dat veld op!



Een kapelletje in de catacomben van Camp Nou
De gebedsruimte in de spelerstunnel. Spelers als Messi,
Xavi en Valdes hebben blijkbaar ook weleens hulp nodig.
De spelerstunnel was een leuke en bijzondere ervaring. De geluidseffecten gaven je het gevoel dat je echt een vol stadion ging betreden. Het clublied maakte ook indruk. Vaak hoor je hem op televisie, nu hoorde ik pas hoe mooi het lied eigenlijk is. In de tunnel kun je plotseling rechts afslaan. Blijkbaar komt succes toch een beetje van boven, want voor je het weet loop je een kapelletje in. Hoe dan ook, nog een paar meter en dan sta je midden in het stadion. Hoe indrukwekkend moet dat zijn.

99354 lege zitplaatsen gapen je aan als je in het stadion staat. Het veld van 105 meter lang en 68 meter breed ligt er bij als een biljartlaken. Zelfs leeg maakt het stadion met drie ringen indruk op je. Het is goed voor te stellen dat, wanneer elk stoeltje gevuld is,Camp Nou het meest bruisende stadion van de wereld is. 




Een leeg Camp Nou, een prachtige aanblik
Het aangezicht van het 99.354 zitplaatsen tellende stadion. Mes que un club.
Inderdaad. Meer dan een club.
Een beetje een tegenvaller is het wel als het stadion helemaal leeg is. Vanuit de spelerstunnel krijg je echt het idee dat een volledig gevuld stadion te wachten zit op je entree. Toen we in lichte draf het stadion inrenden met de handen boven ons hoofd om te klappen en vervolgens om ons heen keken en alleen wat verdwaalde medetoeristen verbaast ons aan zagen staren stonden we weer met beide benen op de grond. Ik wist het weer: Te slechte inspeelpass, veel te lage startsnelheid en mijn techniek op de vierkante meter is lang niet verfijnd genoeg. Wat rest is de aanblik van een schitterend stadion. Je kan er over discussiëren of het de mooiste is, maar hij staat in elk geval hoog aangeschreven. Van de derde ring, waar we later ook even konden kijken, vraag je je af of je de wedstrijd wel kan volgen. Zo hoog! Een grasspriet meenemen was overigens geen thema. Bij het veld staat strenge beveiliging. Het hekje aanraken wordt al berispt en het veld betreden is ook strikt verboden. Maar alles bij elkaar genomen: Diep was ik onder indruk van het stadion. De volgende droom is om een wedstrijd bij te wonen.

Om je heen hoor je verschillende oneliners in alle talen van de wereld. 'En dan is het weer Messi. Ongelofelijk', klinkt Frank Snoeks. 'Sheringham equalized in stoppage time!', klinkt een Engelse commentator. Ondertussen kijk je vanachter glas nog maar een keer het veld op. Prima zicht op wat er gebeurd. Al is het op dat moment niet veel. Een man rijdt met een karretje heen en weer om het gras gezond te houden. Daar hoeft vanuit de commentatorruimte geen aandacht aan besteed te worden.


De commentatorruimte in Camp Nou
Het uitzicht van de commentatoren
Over mijn kwaliteiten als voetballer zijn we het allemaal eens. De kans dat ik ooit een een-tweetje opzet met Messi of een overstapje maak waaruit David Villa de bal langs een desbetreffende keeper gaat plaatsen is minimaal. Een tweede optie om toch een hoofdrol te vertolken tijdens een wedstrijd van Barca is als commentator. De ruimte waaruit dat gebeurt heb ik alvast mogen verkennen. Vrij simpel allemaal. Een lange rij stoelen met een tafel. Het uitzicht op het veld is perfect te noemen. Verder heeft het weinig om het lijf. Wel zitten de stoeltjes lekker. En ook hier is weer zorg besteedt om een perfecte sfeer te creëren. De verschillende televisieschermen en daarbij horende commentaren van verslaggevers 'all over the world' geven je het idee hoe een gemiddelde wedstrijd zal klinken vanuit deze ruimte. Mocht het ooit met bevrachten niet meer lukken, gaan we toch maar eens bij de NOS solliciteren.....


De spelersbus van Barcelona naast Camp Nou
Vanuit deze bus renden de spelers de zichtbare tunnel in











Het zal  wel duidelijk naar voren komen dat het bezoek aan Camp Nou een hoogtepunt van de vakantie is geweest. Het stadion is groot, mooi en draagt een berg aan historie met zich mee. En er gebeurde nog iets anders speciaals. Toen we net aankwamen en de ticket hadden gekocht, wees Gerdie mij op een mooie bus. Eigenlijk te mooi voor een toeristenbus. Vreemd was ook de cameraploeg rondom de toeristenbus. Daarna zagen we wie er uitstapten. De selectie van Barcelona, net terug uit Wit-Rusland, waar BATE Borisov letterlijk van de mat gespeeld werd. En golf van mensen begaf zich naar de hekken. Messi en Puyol werden door ons duidelijk herkend. Helaas herkenden ze ons niet en vlogen ze naar een flauw zwaaigebaar de tunnel in om er voorlopig niet meer uit te komen. Te laat waren we met ons fototoestel. De reden daarvan was volgens Gerdie duidelijk: 'Je stond de eerste 10 seconden met open mond te kijken. Hartstikke zonde!'




Zo klinkt het clublied in een gevuld stadion tijdens de opkomst van de spelers.

2 opmerkingen :

Anoniem zei

He henrich mooi geschreven, was leuk om te lezen
Gr melissa

Sophie zei

Zo, nu heb zelfs ik zin om dat stadion te gaan bekijken!